Het andere oosten

Het andere oosten is een boek dat anders is dan anders. De reden is simpel: het is geschreven door iemand die lange tijd in China gewoond heeft en hier als Nederlandse journalist een perspectief op gebeurtenissen kan geven vanuit een Chinees perspectief. Geen verwijten van wat er allemaal fout is, wel een boek wat de Chinese versie meegeeft. Vooral de methode over hoe het in China werkt, wat de mentaliteitsverschillen zijn.

Het meest onderscheidend in dit boek is wat mij betreft:

a. Het KPN avontuur in China,

b. Het Ahold (Albert Heijn) avontuur in China,

c. Het Chinese kapitalisme,

d. Opmerkingen over Chinees beleid welke in het westen een mindere pr hebben gekregen,

Er moet iets verheldert worden (voor hun die het interview met mij in het Eindhovens Dagblad niet gelezen hebben) ik wil richting het land van het midden verhuizen, dit om een simpele reden: vroeger of later gaat China de grootste economie ter wereld worden. Daar wil ik van profiteren en het feit dat China de grootste economie gaat worden moet mij ondertussen even miljonair maken. Reden? Geld maakt gelukkig. Wie het met mij oneens is heeft niet zonder geld geleefd.

Het boek is echter niet perfect. Het is geschreven door iemand die in Shanhaij woont. Niets mis mee, maar een grote stad die op de wereld gericht is, is qua mentaliteit wel anders dan het platteland. Vergeet niet dat Shanhaij meer inwoners heeft dan Nederland. Het zal een beetje wisselen, maar met 17 miljoen inwoners en een jonge bevolking zou ik niet weten waarom Shanghaij Nederland niet voorbij kan en moet streven.

Om te beginnen het KPN avontuur. Een avontuur dat speelde in de tijd van de it en .com bubbel. Een tijd waarin telecom bedrijven geld kregen om te investeren. Hoe dit ooit terug verdiend kon worden was een andere vraag. Noteer wel dat de huidige app bubbel en digitale economie toen al voorspeld en geacht werd. Eigenlijk leven we nu in het begin van een samenleving welke begin 2000 verwacht werd.

KPN had een simpel plan: het Chinese leger had een netwerk voor mobiele telecommunicatie en het grootste deel gebruikte men niet. Die capaciteit wilde ze in Shanghaij op de markt brengen. Dat dit bij wet verboden was heeft KPN waarschijnlijk over het hoofd gezien. Of ze dachten: wij staan boven de wet. Waarschijnlijk is het echte probleem (en reden tot falen) geweest dat ze de verkeerde partner hadden. In China zijn wetten weliswaar een wet, maar kunnen deze flexibel uitgelegd worden en is het land dusdanig bureaucratisch dat iedereen zijn eigen versie op de wet heeft. Wat ik mij afvraag is het volgende: waarom heeft KPN niet kennis ingebracht, minderheidsbelangen verkregen in plaatselijke telecom bedrijven en met zo’n model snel in de 50 grootste steden in China een samenwerking opgezet. Kennis qua marketing, innovaties en introducties zijn geld waard.

Ahold (Albert Heijn) is wat mij betreft het mooiste voorbeeld van falen. Ahold had een plan: een supermarkt keten opzetten, met 50 vestigingen marktleiderschap verwerven. Dit is een interessant idee. In Nederland heb je honderden supermarkten nodig om marktleiderschap te verwerven. In Shanhaij dacht Ahold het met 50 vestigingen af te kunnen. Dus met het aantal vestigingen van een regionale keten in Nederland kan je in een stad met evenveel inwoners (en die groeit als kool) marktleiderschap verwerven. Klinkt mij niet functioneel, niet realistisch en waarschijnlijk wilde ze bij Ahold koninkrijkje bouwen. Ben ik toch blij dat ik geen aandelen in Ahold heb.

Het Chinese kapitalisme is voor mij de reden om Nederland te ontvluchten. Economische vrijheid. Goed China is een communistisch land en werkt met befaamde 5 jaren plannen. Dus je weet voor de komende paar jaar wat de overheid wenselijk acht. Maar China is het land waar op dit moment het kapitalisme nog zegeviert. In Europa praten technocraten over iets. Heb je mensen als Frans Timmermans die het opnemen voor alcoholistische bestuurders die mensen die stemmen verraders noemt. Mag hij zeggen. Alleen deze man is ook betrokken bij een organisatie die honderden miljarden uitgeeft. Nou zal dhr. Juncker zeer prettig in de prive sfeer zijn <mits je er genoeg alcohol in gooit> en wie Frans Timmermans serieus neemt: hij is een beroepspoliticus die (indien nodig) een paar honderd doden gebruikt om carrière te maken.

Een pure vorm van het kapitalisme is wat deze wereld nodig heeft. Een systeem waar hard en cratief werken nog lonend is, waar geld verdienen niet als iets smerig gezien wordt. China is aan het ontwaken, de historische innovaties zijn ze nu opnieuw aan het doen.

Op sommige gebieden heeft China een minder imago. Immers zijn sommige onderwerpen omstreden:

a. Tibet,

b. Fa lo gun

c. Dalailama

d. Taiwan

Tibet ziet men in China als een afvallige provincie. Die door een religieuze organisatie (in China gaat men er vanuit dat religie tot de ondergang van het communisme in Europa resulteerde) gerunde provincie is echter ook een van de armste. Je hebt altijd mensen die terug willen naar vroeger en je hebt mensen die primaire levensbehoeften als water, spoorlijnen etc. wensen.

Fa lo Gun is een verboden organisatie en de leden worden opgejaagd. Dienen bij het oplossen van het orgaantekort en worden ongetwijfeld op andere manieren ingezet om de samenleving te dienen. Hier in Europa zien we het als verzetsstrijders. Echter heeft niemand gevraagd waarom deze organisatie verboden is? Wat zijn de redenen dat de overheid ze verboden heeft? Religie heeft tot geweldige vooruitstrevende dingen als de middeleeuwen, inquisitie.

De Dalailama is de geestelijk leider van het Boeddhisme. Iets wat mij in Europa als een vredelievende religie zien. Iets wat in Azië een gewelddadige stroming is. Dat monniken gewapend over straat gaan is geen teken van vredelievend gedrag. Ik heb niets tegen het bewapenen van mensen of burgers (het is waarschijnlijk de reden waarom Hitler Zwitserland niet durfde in te vallen) maar vredelievend is het niet. Als je ziet hoe in Myanmar er met een Islamitische minderheid omgegaan wordt kan ik ook geen toonbeeld van vrede zien (kijk naar de Islamieten die stateloos zijn en opgejaagd worden in internationale wateren). Tsja, iedereen heeft recht op zijn eigen mening.

Taiwan is een eiland en de verliezers van de revolutie zijn erheen gevlucht. Dat Taiwan afhankelijk is van buitenlandse hulp en de handel met China is helder. De VS heeft een wet waarin ze zeggen Taiwan te steunen in militair opzicht. Dat China een van de grootste bezitters van Amerikaanse staatsschuld zijn de politici vergeten. Ben daarom benieuwd wat er gaat gebeuren. Overigens is er maar een handje vol landen (7 geloof ik) dat Taiwan als een onafhankelijk land erkend. Niet dat zoiets de handel bemoeilijkt: zet een dochter op een neutrale locatie en klaar is kees.

Wel is dit boek een mooie aanrader. Het geeft een mooi inzicht en een begin van hoe men er van daaruit naar kijkt op de wereld. Wat de wereld te bieden heeft. Hoe ze over de wereld denken en wat er voor nodig is om op lange termijn in de wereld te overleven. Vriend en vijand is het er over eens: China gaat de economische grootmacht worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s