Mijn probleem met Eindhoven Renate Richters

De relatie tussen mij en de gemeente Eindhoven kan je het beste beschrijven als problematisch of dat alles goed gaat, mits er niets gebeurt. De luie incompetente ambtenaren zijn niet blij met mij en de gevoelens zijn helemaal gelijk. In een serie blog berichten verbrand ik mijn bruggen in Eindhoven en sluit ik de deur naar het verleden.

Renate Richters is lid van GroenLinks. Ja dat is de partij van Jesse Klaver, de splinterpartij leider die zichzelf met Obama vergelijkt. Nou heeft GroenLinks nog nooit in Nederland geregeerd, hebben ze een hoop idealen en verder niets. Zo’n partij die je niet mist. Nou doet Klaver het goed, een soort Mark Rutte / Emile Roemer / Diederick Samson effect. Hoe hij het bij de verkiezingen gaat doen weet ik niet, maar de huidige 4 zetels vind ik meer dan genoeg voor een fusie partij van communisten en evangelisten. De aanhangers van Josiaf Stalin mogen best vertegenwoordigd zijn en Stalin deed het gedurende de Tweede Wereldoorlog goed, maar we moeten niet te ver gaan.

Renate Richters heeft armoedebestrijding in haar portefeuille. Oftewel: ze is de baas van het gynaecologisch ongelukje Joyce Korsten genaamd. Een fout der tijd die, hopelijk, snel hersteld gaat worden opdat Eindhoven leefbaar gaat worden. Renate Richters bedenkt allerlei projecten van de gemeente dat mensen niet in armoede hoeven te leven. Over het doorslaande succes en de keurige groei van de Voedselbank zal ik maar niet beginnen. Lijkt mij het bewijs dat haar beleid niet functioneert. Eigenlijk dus gewoon een pure verspilling van belastinggeld is.

Renate begint meer en meer een geweten van de gemeente te worden. In andere woorden: een beroepsbestuurder. Of ze dus nog erg veel idealen heeft weet ik niet. Ik betwijfel het. In de politiek worden idealen snel afgestopt. Idealen zijn eigenlijk meer iets wat je kiezers wijsmaakt als je ze nodig hebt. Daarna jaag je vrolijk een mes in hun rug.

In Eindhoven is de sociale activiteit voor het werkschuwe en luie deel der natie ondergebracht in een geld verbrandend gebouw genaaamd Mercado. Dat noemen ze een werkplein. De naam is vrij raar: ambtenaren en werken. Niet iets wat je doorgaans meemaakt. Waarom ze in een miljoenen verslindend pand moeten zitten is mij niet helder. Indruk maken zal wel het idee zijn, prestige. Dan denk ik: wat een geldverspilling. Wat betalen de mensen die ervoor kiezen om belasting te betalen toch een hoop geld voor wat stenen. Met al dat geld konden ook zinnigere dingen gebeuren. Wat een verspilling.

Een relatie van mij stond op de markt. Hij verkocht er boeken en platen. Toen het, om medische redenen, niet meer ging had hij ondersteuning in het inkomen nodig. Gebeurt dit? Ja, na 5 jaar. In de tussentijd had hij zijn hu8is verkocht en huurt hij nu een kleine kamer bij een homofiele huisjesmelker, is verslaafd aan de drank en zit in de schuldsanering. Is dit wat Renate Richters bedoeld met armoedebestrijding? Zou kunnen.

Een andere relatie stond op de kermis, als zelfstandige. In tegenstelling tot anderen had hij geen hennepkwekerij en betaalde hij zich scheel aan de belastingdienst. Zijn vrouw kreeg kanker en hij heeft zijn vrouw verpleegd, zodat haar laatste wens gerespecteerd kon worden: thuis overlijden. Hoewel de doktoren haar enkele maanden, hooguit, gaven heeft ze nog jaren geleefd. Waarschijnlijk door de goede zorg, doet mij meteen twijfels trekken bij de zorg in Nedelrnad. Al die tijd had hij geen inkomen. De gemeente Eindhoven stond op het standpunt dat zijn oude attracties miljoenen waard zijn en bleef dit vol houden. Dat hij daardoor niet te eten had van de armoede of zich niet meer bij de lucratieve kermissen kon inkopen is schijnbaar wat Renate Richters als armoedebestrijding bedoeld.

Nou ben ik niet tegen armoedebestrijding. Ik denk dat armoedebestrijding een belangrijk iets is. Echter wel op de andere methode: het is tijd om meer geld te verdienen, minder bureaucraten aan het werk te houden en de overheid te verkleinen tot een organisatie die zo groot is dat je haar amper kan zien.

Als mensen nou iets heel simpels leren: begroten. Ga je een lange termijn verplichting aan zorg er dan voor dat je die op lange termijn kan voldoen. Denk ook aan dingen als: sparen. Iedere maand opnieuw. Iedere maand geld sparen tot je 6 a 12 maanden uitgaven op een spaarrekening hebt. Ga daarna door met sparen, maar investeer dit geld.

Indien je in Eindhoven een uitkering hebt acht de gemeente Eindhoven je om 7,5% te sparen. Iedere maand opnieuw. Nou vind ik dit percentage veel te laag, maar goed. Wat Renate Richters zou kunnen doen is iets heel simpels: we maken dat geld automatisch over naar een spaarrekening die op jouw naam staat. Een rekening zodat je spaar vermogen kan opbouwen. Maar nee, dat doet zerr niet. Dat zou nog logisch zijn, maar ja. Logisch nadenken en de gemeente Eindhoven: een onmogelijke combinatie.

Dit is Eindhoven. Als dit is wat men bedoeld dan zal ik simpel zijn: schaf heel die divisie maar af. Ambtenaren hebben nog nooit iets goeds voortgebracht en dienen als dusdanig behandeld te worden. Naming en shaming is een mooie methode, dan maak je alles zo persoonlijk. Gezien hoe Renate Richters met haar armoedebestrijding functioneert is dat voor de ambtenaren meer dan terecht. Het is meteen ook iets waar ambtenaren niet tegen kunnen. Dan raak je ze in hun prive sfeer. Je raakt ze er ook. Maar die ambtenaren hebben keuzes: ik doe iets fatsoenlijks of onfatsoenlijk. Helaas kiezen ambtenaren er doorgaans voor onfatsoenlijk te handelen. Dan is dit een gevolg. We hebben er toch ook geen moeite mee dat NAZI kopstukken vervolgd zijn? Waarom dan wel medelijden hebben met ambtenaren?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s