Het gebrek aan integriteit bij de Politie

De Politie is je beste vriend, althans dat was vroeger een slogan. Een slogan om ervoor te zorgen dat mensen bij problemen met vertrouwen naar de Politie gaan. Echter zijn er een paar dingen die we niet mogen vergeten.

Om te beginnen is er de kwestie van het geweld monopolie. De Politie heeft het monopolie op geweld. Iets wat ik bijzonder slecht vindt. Immers loopt er, doorgaans, niet het meest ontwikkelde deel der natie rond. Vroeger zei men: die pet die past jou wel. Nu zeggen we: in die pet past dat wel.

Nou draait het er niet om dat ze bij de Politie een te laag salaris krijgen. Wat is genoeg? Het zijn mensen met een beperkt intelectueel vermogen, het zijn mensen die zichzelf boven de wet achten en mensen die tegenwoordig zichzelf als goed genoeg achten om dom bevelen op te volgen. Inderdaad, precies hetzelfde als wat het excuus was na de Tweede Wereldoorlog om miljoenen mensen te vermoorden. Bevel is bevel en over de geschiedenis van de Politie hierin zullen we maar niet beginnen. Ik ben in Nederland en 1 juridisch probleem tegelijk. Je weet nooit welk geintje deze soort mensen bedenkt.

Mijn probleem is niet dat ze daar een te laag salaris krijgen. Ik zou het salaris verlagen. Eur 300,- boven met minimumloon per maand is wat mij betreft meer dan genoeg. Ze werken voor de publieke zaak en die mensen hoef je niet een top salaris te geven. Laat die mensen maar eens werken tegen een net salaris. Weten ze meteen hoe de samenleving ze waardeert.

Het is pijnlijk dat als je zoiets zegt je bang moet zijn. Mensen die kritiek op de overheid hebben mogen voor hun vrijheid in Nederland vrezen. Neem die internet journalist die de lekken in de stemcomputer aangetoond heeft. Neem de kwestie Oldmans. De mentaliteit is het probleem. Wat hebben deze mensen fout gedaan? Vragen stellen en de overheid kritisch volgen. Wederhoor toepassen.

Nee, de Politie is je beste vriend.

Advertenties

Zelfmoord en de gemeente Eindhoven

Zelfmoord en de gemeente Eindhoven. Op zich kan ik heel goed volgen dat mensen in de gemeente Eindhoven zelfmoord plegen. Zo leuk is de gemeente niet. Als je een betrouwbare organisatie zoekt: ga niet naar de gemeente toe.

Een contact van mij heeft ooit zelfmoord geprobeerd. Deze is mislukt. Iets waar ik blij mee ben. Ik laat om privacy redenen de naam even weg. Ik hoop dat iedereen daar begrip voor heeft. Is dat er niet: dan hoop ik dat je ouders geld terug hebben gekregen van Durex.

De persoon woonde in Limburg. Een leuke provincie als je het hebt over eten en om even te zijn. In Limburg wonen is wat mij betreft al een goede reden om het tijdige met het eeuwige te verwisselen.

Na de mislukte poging wilde de persoon wat anders. Die dacht: ik ken Lodewijk en Eindhoven is een goed iets. Niet iets waar ik mij in kan vinden, maar ach het draait niet om mij. Ik werd benadert en gevraagd.

Ik heb een contact, wethouder destijds, gemaild. Verhaal in een notendop samengevat en contact gelegd. Mijn idee was simpel: ik kan niet en weet niet. Laat even kijken hoe en wat.

De gemeente Eindhoven pakte dit snel op (moet ik ze meegeven) en vershcillende mensen bemoeiden zich ermee. Hier ben ik het overzicht verloren en dus kan ik niet mensen met naam en toenaam vermelden.

Er kwam een boeiende situatie: inkomen en huisvesting hingen in een kip ei situatie. De een kan niet zonder de ander. Boeiend is echter dat de gemeente Eindhoven beloftes heeft gemaakt. Vanwege dit kip ei probleem konden ze deze echter niet waarmaken.

Nou heeft de gemeente Eindhoven een oplossing: ze zeggen sorry en laten je creperen. Als je ook maar iets doet wat ze niet goed dunkt pakken ze je van alle kanten

Mijn probleem hiermee is niet de kip – ei situatie. Dat snap ik. Mijn probleem is dat een stel ambtenaren beloftes maken, die niet nakomen en met sorry iemand achter laten.

Als je dit bij de gemeente Eindhoven, ongetwijfeld bij iedere andere gemeente doet, dan ben jij het probleem en pakken ze je volop aan. Niet dat dit eerlijk is, laat staan fatsoenlijk. Maar, om positief af te sluiten, heeft iemand een oplossing?

Slapen in de vrieskou in Eindhoven

Het vriest. Of zoals ik het zeg: mijn ballen vriezen eraf. Gelukkig is er de godelijke uitvinding: verwarming. Nou is dat niet zo sfeervol als een open haart, maar wel veel praktischer in een huishouden.

Afgelopen zaterdag was ik in de Jan Linders supermarkt. Ze zitten qua prijs niveau op het ALDI niveau en de service overtreft Albert Heijn of Plus. Doe dat op loop afstand en je hebt mij als vaste klant.

Ik had het daar een gesprek met de filiaalbeheerder. Een kundige man wie bezig is een winkel winstgevend te krijgen in een vechtmarkt. Een vechtmarkt met hele lage marges.

Daar was een man. Een man die een geestelijk probleem heeft. Die dakloos is en schijnt te slapen in de Genneper Parken. Nou vraag ik mij (zeker in deze vrieskou) af of dit wel zo wensleijk is. Volgens mij mag je daar helemaal niet slapen.

De man in kwestie heeft al een winkelverbod gekregen. Hoe hij die opgelopen heeft weet ik niet. Zal wel niet zijn wegens het inbrengen van omzet. Wat wel is mij een raadsel. Maar daar kom ik nog wel achter.

De man komt wel gewoon die winkel binnen. Nou is dat een vrij brutaal iets. Iets wat gewoon niet kan en mag. Maar ik vraag mijzelf enkele dingen af:

  • Hoe kan het dat deze persoon dakloos is,

  • Waarom grijpt de GgzE of de Gemeente Eindhoven niet in,

  • Weet iemand wie hij is (NAW gegevens etc.),

  • Hoe kan het dat iemand in een park slaapt terwijl het stevig vriest,

Nou geloof ik dat de werkgever van Joyce Korsten in het leven geroepen is om dit soort problemen op te lossen. Schijnbaar functioneren ze dus niet zo goed. Niet dat het mij verbaasd. Sinds wanneer functioneert de overheid goed? Het is alleen zo jammer dat er geestelijk zwakkeren hiervan het dupe worden.

Let’s face it: de gemeente Eindhoven kan heel weinig. De gemeente exploiteert (terecht) geen woningen. De gemeente Eindhoven heeft geen capaciteit om mensen met een uitdagende psychiatrische kwestie te helpen.

Het is terecht dat de gemeente Eindhoven geen woningen exploiteert. Om te beginnen moeten ze blijven doen wat ze goed kunnen doen (vraag mij niet wat dat is) en het gemeentelijk vastgoedbedrijf is een (administratieve) puinhoop.

Niet dat ik het erg vindt dat ze dit allemaal niet kunnen doen. Ik heb, helaas, mogen zien hoe effectief de gemeente Eindhoven werkt. Effectief en efficient zijn ze niet. Het is een inefficiente organisatie die nog niet in staat is stoepen te onderhouden.

Maar hoe moet het nu verder? Wat moet er gebeuren om mensen met een psychiatrische uidagende situatie te helpen en wat moet er gebeuren om mensen niet langer in een park te laten slapen? Om niemand in de kou te laten als het vriest of om Eindhoven een fijne stad te maken? Wie het weet mag het zeggen.

Joyce Korsten & Ilgun

Iedereen die mijn blog leest kent Joyce Korsten. Iedereen die het Nederlandse nieuws een beetje volgt kent I. Ilgun. Misschien niet onder zijn naam, maar onder zijn blog bijnaam: de terreur vlogger die de Vomar een hoop onbedoelde reclame opleverde.

Ilgun heeft een hoop publiciteit opgeleverd. Allemaal vanwege een eigen buurthuis. Nou heeft hij een gemeenteraadslid bedreigd, althans daar is onderzoek naar gedaan.

Onlangs is bekend gemaakt dat het Openbaar Ministerie hem niet gaat vervolgen. Waarom weet ik niet. Ze gaan het niet doen. Hier komt het interessante: waarom vervolgt men de terreur vlogger niet en willen ze mij met een OM zitting afhandelen?

Om te beginnen is totaal niet helder wat incorrect is aan mijn blog posts over Joyce Korsten. Moge ik ergens fout zijn dan ben ik de eerste om sorry te zeggen. Waar gehakt wordt vallen spaanders.

Ten tweede: waarom een mislukt wanproduct van de multi culturele samenleving, die zichzelf een soldaat van de pedofiele schapenpijper Erdogan, niet vervolgen. Als Ilgun het voordeel van een Turk is, dan moet herhaald worden van de Amerikanen voor de Tweede Wereldoorlog met de Japanse bevolking deden. Inteneren: bezit onteigenen en ze alle rechten ontnemen.

Ter duidelijkheid: ik ken meerdere mensen die ook over een Turks paspoort beschikken. Niet iedereen ligt mij qua persoonlijkheid. Maar het zijn geen mensen die zich misdragen als Ilgun.

Inmiddels hoop ik op een brief van het Openbaar Ministerie: dat ze me met rust gaan laten. Zo niet: dan is er misschien sprake van discriminatie. Op ras, nationaliteit, politieke kleur en op het feit dat ik gehandicapt ben.

Ergens gaat zo’n rechtzaak heel leuk worden. Een procedure om de absurditeit aan te tonen. Alleen kost het een klein vermogen om je te verdedigen tegen mensen als Joyce Korsten.

De SS’ er

Een beruchte organisatie, de SS. De elite troepen van de Tweede Wereldoorlog. Lidmaatschap van deze organisatie betekend het verkrijgen van het Duits staatsburgerschap en een tatoeage met je bloedgroep. Je werd als belangrijker gevonden dan anderen.

In dit boek gaat Armando het gesprek aan. Hij vertelt hun verhaal. Als je terug kijkt kom je tot pijnlijke conclusies:

a. De meeste gingen wegens de armoede (verklaart de populariteit van deze organisatie in de arme gedeeltes van Nederland),

b. De drang naar avontuur,

Hetgeen een interessant perspectief op de huidige situatie in Nederland en eigenlijk in heel het westen geeft. Zou zo’n organisatie opnieuw populair kunnen worden en mensen kunnen aantrekken?

De uitspraak dat deze organisatie de oorlog enkele jaren verlengd heeft wil ik meteen geloven. Dat ze de massamoord in Rusland verloren hebben puur en alleen omdat Stalin zoveel soldaten kon sturen zou zomaar kunnen kloppen.

Wat mij verbaasde is het volgende. Na de oorlog konden leden van de SS zich tegen betaling het Nederlands staatsburgerschap terug krijgen. Hetgeen een bijzonder iets is. Wat Nederland eigenlijk zegt: we moeten je niet, je bent fout, je bent het laagste wat er is op de maatschappelijke ladder. O je hebt geld: welkom hier is je Nederlandse paspoort en welkom terug. Over conscequent zijn en de wet voor iedereen gelijk houden.

Ik heb altijd gedacht dat het boek over de Odessa organisatie verzonnen was. Ik ben daar dankzij dit boek over van mening verandert. Eigenlijk ook logisch dat zo’n organisatie elkaar na de Tweede Wereldoorlog helpt. Benieuwd welke beerput de Odessa doofpot is.

Ik zeg niet dat deze organisatie geweldig is. Wat ik wel zeg: sta open voor hun motivatie en veroordeel niet. Dat is iets wat ik toch niet meer doe. Ik zal een uitzondering maken voor Joyce Korsten (lees de andere blogs over haar).

Er zijn verschrikkelijke dingen in de Tweede Wereldoorlog gebeurt, eigenlijk in iedere oorlog. Maar goed: oorlog is oorlog en het kan een winstgevende oorlog zijn als je het slim aanpakt.

Communicatiemanagement

Communicatiemanagement, iets waar het bij veel bedrijven op een uitdagende situatie komt. Het boek dat onderdeel uitmaakt van de NIMA opleiding. Een boek dat bestaat uit meer dan 100 audio bestanden. Alle bestanden zijn niet langer dan 13 minuten.

Het feit dat het boek uit zoveel bestanden bestaat maakt het een stuk moeilijker om het boek te luisteren. Het duurde daarom ook relatief lang alvorens ik het boek geluisterd heb.

Hoewel het boek enkele productiefouten behelst (onderdelen van een doktersroman en een ander boek welke ik niet kon thuisbrengen). Maar het boek is wel een echte aanrader.

Zeker voor iedereen die (zoals ik) als zelfstandige werkt is het boek iets dat je gewoon moet luisteren. Even de theoretische kennis bijschaven en omhoog werken. Voor iedereen die in deze tijden wilt overleven op financieel gebied kan ik het boek ook aanraden.

Sylvana Simons

Sylvana Simons krijgt beveiliging. Heel Nederland mag het weten. De politieke leider van de samenleving splijtende politieke partij Denk, dhr. Kuzu, heeft het zelf bekend gemaakt. Qua veiligheid is dat een onverstandig iets, qua promotie is het zeer verstandig.

Om te beginnen is het natuurlijk van de pot gerukt dat Sylvana Simons beveiliging krijgt. Ben benieuwd wat er mis is met Nederland. Een land waar politici beveiligd worden, dat voor meer dan 10 jaar. Een land waar publicisten vermoord worden en parlementariërs voor de rechter moeten komen wegens campagne uitspraken en pr gimics. Wat haat ik Nederland uit de grond van mijn hart.

Maar goed, daar kan Sylvana simons niets aan doen. Hoewel ze een polariserende, discriminerende en (naar mijn onbescheiden mening) achterlijke mening heeft. Echter zal ik wel voor het recht staan om haar ding te zeggen.

Rond het Zwarte Piet slavernij debat is Sylvana Simons schijnbaar de opvolger van een kunstenaar. Iemand die kinderen graag een feestje ontneemt en blijft hangen in het verleden. Iets wat haar goed recht is. Het is alleen zo jammer. Daarnaast is het een kwestie die de Amsterdamse grachtengordel heel belangrijk vind. Verder maakt niemand zich er echt druk om.

Ik verdenk Kuzu ervan dat hij dit aangrijpt om zich te profileren. Immers komt zijn partij Denk niet voor in de peilingen. Ze halen dus geen zetel. Dat zou kunnen komen omdat ze in een doelgroep zitten die moeilijk te peilen is. Ik zie dat niet zo heel moeilijk, gewoon de gevangenissen af en de mensen met een uitkering opnemen in de peiling. Immers heeft hij politiek goud in handen.

Maar laten we wel zijn: Sylvana Simons zit niet in het parlement. Ze heeft een mening die afwijkt van de gemiddelde mening. Ze komt misschien in het parlement. Ik hoop oprecht van niet. Ik hoop dat Denk de kiesdrempel niet haalt. Dan zijn we van die tak van het filiaal Erdogan af.