De zaak Joyce Korsten en de implicaties

Joyce Korsten heeft aangifte tegen mij gedaan. Ik heb iets gedaan wat ze zeer erg vind. Waarschijnlijk zo erg dat ze niet weet hoe ze verder moet: ik heb negatief over haar artikelen gepubliceerd op mijn blog en negatief getweet.

Iedereen die mij op twitter volgt weet dat ik geen blad voor de mond neem, ik zeg wat ik denk en ik ben vrij rechts. Nou zal ik staan voor het recht op ieders mening en juist die van hun die mijn mening niet delen zal ik voor staan, moet gezegd mogen worden. Joyce Korsten niet. Joyce Korsten hoopt critici de mond te snoeren. Moet ze zelf weten. Ik beschouw het als een slecht iets. Immers is het totale verspilling van tijd, energie en zorgen al die extra publicaties ervoor dat haar naam op google er niet op vooruit is gegaan. Een betreurenswaardig iets. Iets wat iedereen met wie ze gaat praten zal zien (let’s face it: we googlen allemaal met wie we hebben afgesproken).

Ik hoop oprecht dat we een keer tot een fatsoenlijk gesprek komen. De huidige situatie kan niet doorgaan. Zeker niet nu er eigenlijk 2 opties voor mij zijn:

  • Heel zielig gaan doen,

  • Terugvechten,

Het eerste is de standaard methode. Zielig doen, erg moeilijk gaan doen en haatdragend gaan worden. Nou ben ik wel heel erg wraakzuchtig. Dat weet ik, hou ik rekening mee. Ik heb het nadeel dat ik dingen niet vergeet. Klinkt als een fijn iets, maar dat is voor niemand echt prettig. Ga ik zielig zitten huilie huilie doen? Ik denk het niet, zo ben ik niet.

Dan krijgen we op terugvechten. Nou valt al het fysieke geweld (uiteraard) af. Dat is niet mijn stijl. Ik hoef niet in de Panorama te komen als de zoveelste in de vermeende georganiseerde misdaad (je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen en daar menige persoon die daarin staat geliquideerd is kan er geen veroordeling komen. Uiteraard gun ik niemand een liquidatie). Wat ik wel zal doen is het volgende: al het andere. Alles wat legaal is, in de meest obscure wetsartikelen, in de meest directe methode. Ik zie dit als een oorlog. Een oorlog die zowel gerechtelijk, promotioneel, marketing technisch als beleidstechnisch gewonnen moet worden. Nou wil ik door procederen tot de Hoge Raad en dan ben je wel even flink bezig.

Er zijn enkele redenen waarom ik tot de Hoge Raad wil procederen. Om te beginnen het precedent. Je mag de vrijheid van meningsuiting niet inperken. Ik zal het voor een ieders recht op geweldloze ventilatie van de mening staan. Zie mijn blog over de anti homo folder, mijn tweets inzake het dossier Geert Wilders. Daarnaast is er een andere reden. Ik heb nauwe banden met enkele radio netwerken in de Verenigde Staten. Het plan is simpel: begin een webshop, koppel daar een radio programma aan en zie later hoe je dit kan uitbreiden. Simpel. Een onherroepelijke veroordeling zal er voor zorgen dat ik de Verenigde Staten niet in kom. Betekend dat ik een hoop visa werk opnieuw kan doen.

Nou is er een relatief makkelijke oplossing. Naturalisatie. Je kan relatief makkelijk naturaliseren en op het moment zijn er zelfs enkele landen die een diplomatieke status aanbieden. Tegen betaling, investering. Nou zijn er ook landen die simpelweg een paspoort uitgeven in ruil voor een investering in het land.

Een andere optie is simpel: vluchten of asiel aanvragen. Ik kan altijd proberen asiel te krijgen. Maar goed, waar kan je terecht als je voor de vrijheid van meningsuiting staat? Dat ik ooit hier zal eindigen staat voor mij vast. Mensen die doorlopend blijven praten en de vinger op de zere plek leggen zijn nou eenmaal niet zo populair. Zie Edward Snowden die in Rusland zit. Wat hij gedaan heeft: aangetoond dat een Amerikaanse inlichtingendienst zich niet aan de Amerikaanse grondwet houd. Dus hun die de wet verdedigen overtreden hem. Nu zit hij al jaren in Rusland als vluchteling. Het is te hopen dat President Elect Trump of President Obama hem een pardon gaat geven en hij veilig kan komen. Kan meteen de inlichtingendienst aangepakt worden.

Rond asiel is het simpel. Waar kan je heen. In de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw was het Midden Oosten zeer populair, samen met Latijns-Amerika. Dankzij de vriendelijke KLM en Vaticaanstad hebben zo veel Duitsers kunnen vluchten. Maar ben ik nou echt een NAZI die betrokken is geweest bij massamoord, een zeer geweldadige oorlog? Is dat het nou echt? Is dit wat Joyce Korsten voor ogen heeft? Ik voel mij niet zo comfortabel bij die gedachte. Al was het maar omdat je (om uitlevering te voorkomen) zo snel mogelijk moet trouwen en een gezin moet stichten. Ik beschouw mijzelf niet als een geschikte vader. Die luier vullende, tijd vretende, dure hompen vlees die mensen kinderen noemen zijn niets voor mij.

Maar wat nu verder, hoe gaat dit dossier eindigen en wat is wijsheid? Een vol media offensief in zowel online als offline media? Een open brief in het Eindhovens Dagblad? Een open brief in een landelijk dagblad als De Telegraaf?

Op het gebied van beleid is het simpel. Ik ben met een goed contact in de Tweede Kamer bezig hierover. Niet om politieke invloed op de gerechtelijke gang te krijgen. Gewoon om de vrijheid van meningsuiting met terugwerkende kracht op te rekken. Het is toch niet de bedoeling om een arrestatie team naar een cartoonist te sutren?

Wie het weet mag het zeggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s